: به‌ریزان ماموستا عمر چنگیانی باس له‌ وه‌ ده‌كات كه‌ له‌ رووی ئایینه‌وه‌ ریگه‌ ده‌دریت له‌به‌ر زه‌رووره‌ت درووسته‌ سلفه‌ی عقار وه‌ربگریت و ئه‌م ئایه‌ته‌ پیروزه‌ ده‌كاته‌ به‌لگه‌ (فمن اضطر غیر باغ ولا عاد فلا اثم علیه‌...)تكایه‌ وه‌لامیكی روون ودرووست له‌و باره‌یه‌وه‌
: برام بۆ وه‌ڵامی ئه‌م پرسیاره‌ سه‌یری وه‌ڵامی پرسیاری ژماره‌ (١٥٨٠) بكه‌ له‌ هه‌مان گۆشه‌دا، و ئه‌و ئایه‌ته‌ی جه‌نابی مامۆستا باسی لێوه‌ ده‌كات ئایه‌تی (١٧٣) سوره‌تی به‌قه‌ره‌یه‌، وئایه‌تی (١٤٥) سوره‌تی ئه‌نعام و ئایه‌تی (١١٥) سوره‌تی نه‌حلیش هه‌مان بابه‌ت باس ده‌كه‌ن، وخوای گه‌وره‌ له‌ ئایه‌تی ( ١٧٣) سوره‌تی به‌قه‌ره‌دا ده‌فه‌رمووێت: "إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنْزِيرِ وَمَا أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللَّهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلا عَادٍ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ" (البقرة:١٧٣) واته‌: (خوای گه‌وره‌ گۆشتی مرداره‌وه‌بوو و خوێن و هه‌ر سه‌ربرِاوێك كه‌ناوی غه‌یری خوای له‌سه‌ر هاتبێت حه‌رام كردووه‌ له‌سه‌رتان، وه‌ هه‌ر كه‌سێك ناچار بوو به‌خواردنی یه‌كێك له‌مانه‌ به‌بێ ئه‌وه‌ی مه‌به‌ستی سنوور شكێنی فه‌رمانه‌كه‌ی خوا بێت یان زیاده‌ رِه‌وی تێدا بكات، ئه‌وا ئه‌و كه‌سه‌ تاوانبار نابێت، وه‌خوای گه‌وره‌ به‌خشنده‌وه‌ وبه‌به‌زه‌ییه‌). كه‌واته‌ ئه‌م ئایه‌ته‌ باس له‌حه‌ڵاڵی حه‌رامێك ده‌كات كه‌ له‌وانه‌یه‌ ژیانی كابرای پێوه‌ په‌یوه‌ست بێت، وهه‌رسێ ئایه‌ته‌كه‌ یه‌ك بابه‌ت وته‌نها له‌و سێ ئایه‌ته‌شدا باس له‌و عوزره‌ ده‌كات، و فه‌رمووده‌ی خوای كار به‌جێش هه‌ڵبه‌ت زۆر وورده‌ و به‌هه‌وانته‌ ته‌نها له‌و سێ ئایه‌ته‌دا باس له‌و عوزرانه‌ ناكات، به‌ڵام ژیانی هیچ كه‌س په‌یوه‌ست نیه‌ به‌وه‌ی كه‌ خانووی هه‌بێت یان كرێچی بێت، وبه‌تایبه‌تیش بۆ حه‌ڵاڵ كردنی حه‌رامێكی وه‌كو ریبا، ئه‌ی بۆ خوای په‌روه‌ردگار له‌ هیچ ئایه‌تێكی ریبادا باس له‌م عوزره‌ ناكات و ناڵێت هه‌ركه‌س ناچار بوو بۆی هه‌یه‌ بیكات و ریبا وه‌ربگرێت وه‌ك له‌ باسی مرداره‌وه‌ بوودا ده‌فه‌رمووێت، وه‌ بۆ زیاتر رِوون كردنه‌وه‌ی بابه‌ته‌كه‌ ئه‌م نموونه‌یه‌ش ده‌خه‌ینه‌ رِوو: دزی و زینا هه‌ردووكیان دوو تاوانی زۆر گه‌وره‌ن، وحه‌دیان له‌سه‌ره‌ و له‌ قورئاندا باس كراون، به‌ڵام له‌ چه‌ند خاڵێكدا جیاوازن یه‌كێك له‌وانه‌ ئه‌گه‌ر كابرا دزی كرد بۆ ئه‌وه‌ی ژیانی خۆی یان ماڵ و منداڵی له‌ مردن و برسێتی رِزگار بكات، ئه‌مه‌ سزاكه‌ی له‌سه‌ر لاده‌چێت، وبگره‌ تاوانباریش نابێت، چونكه‌ ئه‌مه‌ بۆ رِزگار كردنی ژیانێتی و هه‌ر بۆیه‌شه‌ كه‌ ئیمامی عومه‌ر له‌ساڵی قات و قرِیدا ده‌ستی دزی نه‌برِیوه‌، به‌ڵام ئایا ده‌كرێت كابرایه‌ك زینا بكات وبڵێت ناچار بووم و ئێمه‌ش بڵێین حوكمی ئایه‌ته‌كانی سوره‌تی به‌قه‌ره‌ وئه‌نعام و نه‌حلیش شمولی ده‌كات به‌دڵنیاییه‌وه‌ نه‌خێر. چونكه‌ هیچ كات ژیانی خه‌ڵك له‌سه‌ر كارێكی سێكسی په‌كی ناكه‌وێت.
بۆیه‌ لێره‌شدا كرێچێتی جیاوه‌زه‌ له‌ گه‌ڵ ناچار بوون به‌ خواردنی گشتی مرداره‌وه‌ بوو، وبه‌هیچ شێوه‌یه‌ك سلفه‌ی عقار به‌ریبا حه‌ڵاڵ نییه‌ بۆ رِزگار بوون له‌ ژیانی كرێچێتی.