پێشنهكهوتن له بهردهمیدا و دهنگ نزمكردنهوه له خزمهتیدا (عدم التقديم بين يديه وغضّ الصوت)
ههروهها لهوانهی كه ئهبنه پێویستی و كهرهسهی ئهم خۆشویستنهو به بێ ئهوه ههڵئهوهشێتهوه:
پێش نهكهوتن له بهردهم پێغهمبهری خواد صلىالله علیه وسلم به هیچ شێوهیهك، ئهویش له حاڵی ژیانیدا به نزمكردنهوهی دهنگ ئهبێت وهك زانراوه به نسبهت خودی پێغهمبهرهوه، وه له دوای مردنیشی پێویسته به ئهدهب بین له خزمهت فهرموودهكانیداو دهنگیان به سهردا بهرز نهكهینهوه، دهنگی هیچ ڕایهك، هیچ بیرو بۆچونێك، هیچ مهزههب و ڕێڕهوێك، هیچ قیاس و پێوهرێك نابێت به سهر فهرموودهی ئهو پێغهمبهرهدا بهرز بكهینهوهو پێشی بخهین به سهریدا.
به ڕاستی هاوهڵه بهرزهكان مانای ئهمهیان زۆر به تهواوی ئهزانی و ڕێزیان زۆر لهمه ئهگرت، ههروهك له صحیحی مسلم دا له أبي قتادة وه خوا لێی ڕازیبێ فهرمویهتی: {كنا عند عمران بن حصين في رهط منا، وفينا بشير بن كعب ، فحدثنا عمران يومئذٍ، قال: قال رسول الله صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الحياء خير كله -قال- أو قال: الحياء كله خير} ورد بلفظين عن عمران بن حصين عند البخاري (5766)، ومسلم (37) . {ئێمه له ناو كۆمهڵێكدا لای عمرانی كوڕی حصین بوین و بهشیری كوڕی كهعبیشمان له گهڵیدا بوو، لهو ڕۆژهدا عمران قسهی بۆ كردین و وتی: پێغهمبهرصلىالله علیه وسلم فهرموویهتی شهرمكردن خێروچاكهیه ههمووی -وتی- یان فهرموویهتی: شهرمكردنی ههمووی خێرو چاكهیه.
فهرمووده بهناوبانگهش كه دهفهرموێت: { والحياء شعبة من الإيمان}رواه البخاري (9) ومسلم (35) عن أبي هريرة . {شهرم كردن بهشێكه له باوهڕ} وه پێغهمبهریش صلىالله علیه وسلم كه فهرموویهتی: {الحياء خير كله أو الحياء كله خير } {شهرم خێره ههمووی یان شهرم ههمووی خێره} ئهمه به شێوهیهكی گشتی و فهرمویهتی و شتێكی تایبهتمهند نهكردووه پێیهوه، بهشیری كوڕی كهعب كه ئهم فهرموودهیهی گۆێ لێ بوو وتی: {إنا لنجد في بعض الكتب، أو الحكمة أن منه سكينة ووقاراً لله ومنه ضعف} {ئێمه له ههندێ كتێبدا، یان له ههندێ پهندو ئامۆژگاریدا ئهبینین كه حهیاو شهرم ههیه هێمنی و ڕێزو ویقاره بۆ خاوهنهكهی، ههشه لاوازی تیایه بۆ خاوهنهكهی} ئهڵێ: ئێمه ئهبینین له ههندێ كتبدا یان له ههندێ پاشماوهی دانایاندا كه ماوهتهوه كه : شهرم وحهیا ههندێ جار له سهرخۆی و هێمنی ئهبهخشێ به مرۆڤ، وه ههندێ جاریش لاوازیهكه له خاوهنهكهیدا.