هه‌مزه‌ی وه‌سڵ(همزة الوصل) و هه‌مزه‌ی قه‌تع(همزة القطع).

[Sur]کۆبوونه‌وه‌ی دوو هه‌مزه‌ی وه‌سڵ و هه‌مزه‌ی قه‌تع له‌سه‌ره‌تای یه‌ک وشه‌دا.

دوو حاڵه‌تی هه‌یه‌:
یه‌که‌م/ هه‌مزه‌ وه‌سڵه‌که‌ پێش هه‌مزه‌ قه‌تعه‌که‌ هاتبێت.
ئه‌ویش ته‌نها له‌م وشانه‌دا هاتووه‌ که‌فرمانن: اؤتمن ، ائذن ، ائتوا ، ائتنا ، ائتوني له‌ئایه‌ته‌کانی فَلْيُؤَدِّ الَّذِي اؤْتُمِنَ أَمَانَتَهُ وَلْيَتَّقِ اللّهَ رَبَّهُ[البقرة:283] ، وَمِنْهُم مَّن يَقُولُ ائْذَن لِّي وَلاَ تَفْتِنِّي[التوبة:49] ، فأَجْمِعُوا كَيْدَكُمْ ثُمَّ ائْتُوا صَفّاً [طه:64] ، وَقَالُواْ يَا صَالِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِن كُنتَ مِنَ الْمُرْسَلِينَ[الاعراف:77] ، أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِي السَّمَاوَاتِ اِئْتُونِي بِكِتَابٍ مِّن قَبْلِ هَذَا [الاحقاف:4].

به‌ دوو شێوه‌ ده‌خوێنرێته‌وه‌:
1/ گرێدانی ئه‌م وشانه‌ له‌گه‌ڵ پێش خۆیان، ئه‌ویش له‌کاتی ڕؤیشتندا، به‌م شێوه‌یه‌ هه‌مزه‌ وه‌سڵه‌که‌ ده‌که‌وێت و ناخوێنرێته‌وه‌ و ته‌نها هه‌مزه‌ قه‌تعه‌که‌ ده‌نگی دێت ئه‌ویش به‌زه‌ننه‌یی..
2/ به‌ ده‌ستپێکردن به‌و وشانه‌، ئه‌ویش به‌م جۆره‌ ده‌بێت:
هه‌مزه‌ وه‌سڵه‌که‌ پێویسته‌ جووڵه‌یه‌کی بۆ بهێنین(حرکة)، ئه‌ویش وه‌ک پێشتر باسمان کرد جۆری جووڵه‌که‌ به‌پێی جووڵه‌ی پیتی سێیه‌می وشه‌که‌ ده‌بێت، ئه‌گه‌ر جووڵه‌ی پیتی سێیه‌م بۆرێکی ئه‌سڵی بوو ئه‌وا هه‌مزه ‌وه‌سڵه‌که‌ش بۆری ده‌ده‌ینێ، وه‌کو له‌ئایه‌تیفَلْيُؤَدِّ الَّذِي اؤْتُمِنَ أَمَانَتَهُ وَلْيَتَّقِ اللّهَ رَبَّهُ[البقرة:283] به‌دی ده‌کرێت، وه‌ ئه‌گه‌ر سه‌ر(الفتحة) یان ژێرێکی ئه‌سڵی بوو یاخود بۆرێکی تووشهاتوو(عارض) ئه‌وا هه‌مزه‌ وه‌سڵه‌که‌ش ژێری بۆ داده‌نێین، هه‌روه‌کو له‌هه‌موو ئایه‌ته‌کانی تردا ده‌بینرێت..
پاش ئه‌وه‌ی جووڵه‌ی هه‌مزه‌ وه‌سڵه‌که‌مان زانی ئه‌وجا هه‌مزه‌ قه‌تعه‌که‌ ده‌گۆڕینه‌ سه‌ر پیتێکی له‌ پیته‌کانی مه‌دد(ا ، و، ي) که‌ له‌ڕه‌گه‌زی جووڵه‌ی هه‌مزو وه‌سڵه‌که‌ بێت، واته‌ ئه‌گه‌ر بۆر بوو ئه‌وا پیتی(و) ده‌بێت، وه‌ ئه‌گه‌ر ژێر بوو ئه‌وا پیتی(ي) ده‌بێت.